รอยร้าวในพิกเซล: ปริศนาแห่งโรงงาน
รอยร้าวในพิกเซล: ปริศนาแห่งโรงงาน วันนั้น ท้องฟ้าหม่นเหมือนใจของลุงอนันต์ที่ดูเงียบงันไป เขาไม่ได้ยิ้มให้หนูเหมือนเคย เอาแต่จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เก่าๆ ที่วางอยู่กลางห้องนั่งเล่น หนูแอบมองผ่านช่องประตูครึ่งบาน เห็นตัวหนังสือกับรูปภาพแปลกๆ บนจอ บางทีก็เป็นรูปโรงงานใหญ่ๆ ที่มีปล่องควันสีเทาพุ่งขึ้นไปบนฟ้า ลุงอนันต์มักจะพูดพึมพำกับตัวเองว่า "มันซ่อนอะไรไว้ในนี้" หนูไม่เข้าใจ แต่ความรู้สึกหนักอึ้งในอากาศทำให้ขนลุกเบาๆ เหมือนมีบางอย่างที่มองไม่เห็นวนเวียนอยู่รอบตัว เสียงกระซิบจากหน้าจอ บ่อยครั้งที่หนูได้ยินผู้ใหญ่คุยกันเรื่อง "บริษัทที่รับทำเว็บไซต์สำหรับโรงงาน" คำนี้ฟังดูประหลาด เหมือนเป็นรหัสลับอะไรบางอย่าง ลุงอนันต์จะเปิดเว็บไซต์เดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางครั้งก็ชี้ไปที่มุมเล็กๆ ของหน้าจอ แล้วพูดว่า "ดูสิพิม... ตรงนี้มันแปลกไปไหม" หนูเห็นแค่ตัวเลขยึกยือกับภาพสินค้าที่ดูเหมือนกันไปหมด แต่แววตาของลุงอนันต์บอกว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องธรรมดา ภาพโรงงานเก่าๆ ที่เคยดูน่าเบื่อ ตอนนี้กลับดูน่ากลัวขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ เหมือนมีเงาดำซ่อนอยู่ในพิกเซลแต่ละจุด ภาพหลอนในคว...